Large Radar Antenna
This is a type 274 Radar Antenna Pedestal Unit 19AA manufactured in 1944.
This model replaced the 271 model Radar Antenna which was installed on HMAS Diamantina.
During her World War II service, HMAS Diamantina carried two radar rigs, a Type 271 surface search radar and a Type 286Q air search radar. Both gave early warning to the crew of approaching (enemy) ships/aircraft while the surface search radar could assist with navigation through island waters also. The surface radar range was 7 nautical miles – about 11 km.
As the 271 Antenna was manually rotated, the operator would obtain the bearing of the contact by checking the direction the aerial was pointing. This 274 antenna was electrically rotated, so the operator would obtain the bearing of the contact by the received reading.
The development of the Type 271 radar has been described as the most significant technological achievement of the Second World War. Its compact cavity magnetron (a type of radio valve) drastically reduced the size of radar sets and produced centimetre wavelength radar beams that gave sufficient definition to detect submarines and the whole set was small enough to be fitted into the convoy escorts.
Where the dark of night had once given cover to an attacking submarine, radar-fitted convoy escorts could now detect hostile vessels at any time of day, and counter-attack, often before the submarine could fire its torpedoes.
From A GUIDE’S GUIDE TO THE QUEENSLAND MARITIME MUSEUM VERSION 2 MAY 13, 2020
这是 274 年制造的 19AA 型雷达天线基座单元 1944。
该型号取代了安装在HMAS Diamantina上的271型号雷达天线。
在二战期间，HMAS Diamantina携带了两个雷达装置，一个271型水面搜索雷达和一个286Q型空中搜索雷达。两者都向船员发出了接近（敌方）船只/飞机的预警，而水面搜索雷达也可以协助在岛屿水域航行。地面雷达范围为7海里 – 约11 km。
由于 271 天线是手动旋转的，操作员将通过检查天线指向的方向来获得触点的方位。该 274 天线是电动旋转的，因此操作员将通过接收到的读数获得触点的方位。
271型雷达的开发被描述为第二次世界大战中最重要的技术成就。其紧凑的腔体磁控管（一种无线电阀）大大减小了雷达装置的尺寸，并产生了厘米波长的雷达波束，足以探测潜艇，并且整个装置足够小，可以安装在护航队中。
漆黑的夜晚曾经为攻击潜艇提供掩护，而现在，装有雷达的护航队可以在一天中的任何时间发现敌方船只，并经常在潜艇发射鱼雷之前进行反击。
摘自《昆士兰海事博物馆指南》第2版，2020年5月13日
यह 274 में निर्मित 1944AA रडार एंटीना बेस यूनिट है।
यह मॉडल HMAS Diamantina पर लगे मॉडल 271 रडार एंटीना की जगह लेता है।
द्वितीय विश्व युद्ध के दौरान, एचएमएएस डायमेंटिना ने दो रडार प्रतिष्ठान, एक टाइप 271 सतह खोज रडार और एक टाइप 286 क्यू वायु खोज रडार किया। दोनों निकट आने वाले (दुश्मन) जहाजों/विमानों के चालक दल को प्रारंभिक चेतावनी प्रदान करते हैं, जबकि सतह खोज रडार द्वीप के जल को नेविगेट करने में भी सहायता कर सकते हैं। ग्राउंड-आधारित रडार रेंज 7 समुद्री मील – लगभग 11 किमी है।
चूंकि 271 एंटीना को मैन्युअल रूप से घुमाया जाता है, ऑपरेटर एंटीना की ओर इशारा करने वाली दिशा की जांच करके संपर्कों का असर प्राप्त करेगा। 274 एंटीना विद्युत रूप से घूम रहा है, इसलिए ऑपरेटर को प्राप्त रीडिंग से संपर्कों का असर मिलेगा।
टाइप 271 रडार के विकास को द्वितीय विश्व युद्ध की सबसे महत्वपूर्ण तकनीकी उपलब्धि के रूप में वर्णित किया गया है। इसका कॉम्पैक्ट कैविटी मैग्नेट्रॉन (एक प्रकार का रेडियो वाल्व) रडार इकाई के आकार को काफी कम कर देता है और सेंटीमीटर तरंग दैर्ध्य का एक रडार बीम बनाता है, जो पनडुब्बियों का पता लगाने के लिए पर्याप्त है, और पूरी इकाई एक एस्कॉर्ट में स्थापित होने के लिए काफी छोटी है।
पनडुब्बियों पर हमला करने के लिए कवर प्रदान करने के लिए अंधेरी रातें उपयोग की जाती थीं, और अब, रडार से लैस काफिले दिन के किसी भी समय दुश्मन के जहाजों का पता लगा सकते हैं और पनडुब्बी द्वारा टारपीडो फायर करने से पहले अक्सर पलटवार करते हैं।
क्वींसलैंड मैरीटाइम म्यूजियम गाइड से निकाला गया, दूसरा संस्करण, 13 मई 2020
Ini adalah unit dasar antena radar 274AA yang dibangun pada tahun 1944.
Model ini menggantikan antena radar Model 271 yang dipasang pada HMAS Diamantina.
Selama Perang Dunia II, HMAS Dymentina membawa dua instalasi radar, radar pencari permukaan Tipe 271 dan radar pencarian udara Tipe 286Q. Keduanya memberikan peringatan dini kepada awak kapal / pesawat (musuh) yang mendekat, sementara radar pencarian permukaan juga dapat membantu menavigasi perairan pulau itu. Jangkauan radar berbasis darat adalah 7 knot – sekitar 11 km.
Karena antena 271 diputar secara manual, operator akan mendapatkan bantalan kontak dengan memeriksa arah yang ditunjuk antena. Antena 274 diputar secara elektrik, sehingga operator akan mendapatkan efek kontak dari pembacaan yang diterima.
Pengembangan radar Type 271 telah digambarkan sebagai pencapaian teknis paling signifikan dari Perang Dunia II. Magnetron rongga kompak (semacam katup radio) secara signifikan mengurangi ukuran unit radar dan menciptakan sinar radar panjang gelombang sentimeter, yang cukup untuk mendeteksi kapal selam, dan seluruh unit cukup kecil untuk dipasang dalam satu pengawalan.
Malam yang gelap digunakan untuk memberikan perlindungan bagi kapal selam yang menyerang, dan sekarang, konvoi yang dilengkapi dengan radar dapat mendeteksi kapal musuh kapan saja sepanjang hari dan sering melakukan serangan balik sebelum kapal selam menembakkan torpedo.
Disarikan dari Queensland Maritime Museum Guide, edisi ke-2, 13 Mei 2020
1944年に製造された274AAレーダーアンテナの基本ユニットです。
このモデルはHMASディアマンティーナに搭載されたモデル271レーダーアンテナに取って代わった。
第二次世界大戦中、HMAS Dymentinaは271型水上捜索レーダーと286Q型空中捜索レーダーの2つのレーダーを搭載していた。どちらも接近する乗組員や航空機に早期警戒を提供し、水上捜索レーダーは島の海域を航行するのにも役立ちます。地上レーダーの射程は7ノット(約11km)です。
アンテナ271は手動で回転するので、オペレータはアンテナが向いている方向を確認することでコンタクトパッドを取得することになる。アンテナ274は電気的に回転するので、オペレータは受信した測定値から接触効果を得るであろう。
271型レーダーの開発は、第二次世界大戦における最も重要な技術的成果とされている。コンパクトな空洞マグネトロン(無線弁の一種)は、レーダーユニットのサイズを大幅に縮小し、潜水艦を探知するのに十分な波長のレーダービームを生成し、ユニット全体が1つの護衛に搭載できるほど小さくなっています。
かつては闇夜は潜水艦の攻撃を遮蔽する場所だったが、現在ではレーダーを装備した船団がいつでも敵艦を探知し、潜水艦が魚雷を発射する前に反撃できる。
クイーンズランド州海洋博物館ガイド、第2版、2020年5月13日より抜粋
1944년에 제조된 274AA 레이더 안테나의 기본 장치입니다.
이 모델은 HMAS Diamantina에 장착된 Model 271 레이더 안테나를 대체했습니다.
제2차 세계 대전 중 HMAS Dymentina는 Type 271 지상 수색 레이더와 Type 286Q 공중 수색 레이더라는 두 개의 레이더를 장착했습니다. 둘 다 접근하는 승무원과 항공기에 대한 조기 경보를 제공하며 표면 수색 레이더는 섬의 바다를 탐색하는 데도 도움이 됩니다. 지상 레이더의 범위는 7노트(약 11km)입니다.
안테나(271)는 수동으로 회전하기 때문에, 운영자는 안테나가 향하고 있는 방향을 확인함으로써 콘택 패드를 획득한다. 안테나(274)가 전기적으로 회전하기 때문에, 조작자는 수신된 측정값으로부터 접촉 효과를 얻을 수 있다.
Type 271 레이더의 개발은 제2차 세계 대전의 가장 중요한 기술적 성과로 간주됩니다. 소형 캐비티 마그네트론(무선 밸브의 일종)은 레이더 장치의 크기를 크게 줄여 잠수함을 탐지하기에 충분한 파장을 가진 레이더 빔을 생성하고 전체 장치를 단일 호위에 장착할 수 있을 만큼 충분히 작습니다.
과거에는 어두운 밤이 잠수함의 공격을 엄호하는 장소였지만 이제는 레이더를 장착한 호송대가 언제든지 적함을 탐지하고 잠수함이 어뢰를 발사하기 전에 반격할 수 있습니다.
2020년 5월 13일 퀸즐랜드 해양 박물관 가이드, 제2판에서 발췌
Nó là đơn vị cơ sở của ăng-ten radar 274AA, được sản xuất vào năm 1944.
Model này thay thế ăng-ten radar Kiểu 271 gắn trên HMAS Diamantina.
Trong Chiến tranh Thế giới thứ hai, HMAS Dymentina được trang bị hai radar: radar tìm kiếm mặt đất Kiểu 271 và radar tìm kiếm trên không Kiểu 286Q. Cả hai đều cung cấp cảnh báo sớm về phi hành đoàn và máy bay đang tiếp cận, và radar tìm kiếm bề mặt cũng giúp điều hướng vùng biển của hòn đảo. Radar trên mặt đất có tầm hoạt động 7 hải lý/giờ (khoảng 11 km).
Vì ăng-ten 271 quay bằng tay, người vận hành có được một bảng tiếp xúc bằng cách kiểm tra hướng mà ăng-ten đang đối mặt. Vì ăng-ten 274 quay bằng điện, người vận hành có thể thu được hiệu ứng tiếp xúc từ các phép đo nhận được.
Sự phát triển của radar Type 271 được coi là thành tựu kỹ thuật quan trọng nhất của Thế chiến II. Một magnetron khoang nhỏ (một loại van vô tuyến) làm giảm đáng kể kích thước của thiết bị radar, tạo ra một chùm radar có bước sóng đủ để phát hiện tàu ngầm và đủ nhỏ để gắn toàn bộ đơn vị vào một hộ tống duy nhất.
Trong quá khứ, đêm tối là nơi che đậy các cuộc tấn công của tàu ngầm, nhưng bây giờ một đoàn tàu được trang bị radar có thể phát hiện ra tàu địch bất cứ lúc nào và phản công trước khi tàu ngầm bắn ngư lôi.
13 Tháng Năm 2020 Một đoạn trích từ Hướng dẫn của Bảo tàng Hàng hải Queensland, Ấn bản lần thứ 2
كانت الوحدة الأساسية لهوائي الرادار 274AA ، الذي تم إنتاجه في عام 1944.
حل هذا النموذج محل هوائي الرادار من النوع 271 المثبت على HMAS Diamantina.
خلال الحرب العالمية الثانية ، تم تزويد HMAS Dymentina برادارين: رادار البحث الأرضي من النوع 271 ورادار البحث الجوي من النوع 286Q. كلاهما يوفر إنذارا مبكرا للطاقم والطائرة المقتربة ، كما يساعد رادار البحث السطحي في الإبحار في مياه الجزيرة. يبلغ مدى الرادار الأرضي 7 عقدة (حوالي 11 كم).
نظرا لأن الهوائي 271 يدور يدويا ، يحصل المشغل على لوحة اتصال عن طريق التحقق من الاتجاه الذي يواجه فيه الهوائي. نظرا لأن الهوائي 274 يدور كهربائيا ، يمكن للمشغل الحصول على تأثير تلامس من القياسات المستلمة.
يعتبر تطوير رادار النوع 271 أهم إنجاز تقني في الحرب العالمية الثانية. يقلل المغنطرون ذو التجويف الصغير (نوع من صمامات الراديو) بشكل كبير من حجم جراب الرادار ، مما يخلق شعاعا راداريا بطول موجي كاف للكشف عن الغواصات وصغيرا بما يكفي لربط الوحدة بأكملها بمرافقة واحدة.
في الماضي ، كانت الليالي المظلمة غطاء لهجمات الغواصات ، ولكن الآن يمكن للقطار المجهز بالرادار اكتشاف سفن العدو في أي وقت والهجوم المضاد قبل أن تطلق الغواصات طوربيدات.
13 مايو 2020 مقتطف من دليل متحف كوينزلاند البحري ، الطبعة الثانية
Osnovna jedinica radarske antene bila je 274AA, koja je proizvedena 1944. godine.
Ovaj model zamijenio je radarsku antenu tipa 271 instaliranu na HMAS Diamantina.
Tijekom Drugog svjetskog rata HMAS Dymentina bio je opremljen s dva radara: radarom za pretraživanje tla tipa 271 i radarom za pretraživanje zraka tipa 286Q. Oba pružaju rano upozorenje posadi i zrakoplovu koji se približava, a radar za pretraživanje površine također pomaže u plovidbi otočnim vodama. Zemaljski radar ima domet od 7 čvorova (oko 11 km).
Budući da se antena 271 ručno okreće, operater dobiva kontaktnu ploču provjerom smjera u kojem je antena okrenuta. Budući da se antena 274 električno okreće, operater može dobiti kontaktni učinak iz primljenih mjerenja.
Razvoj radara tipa 271 smatra se najvažnijim tehničkim postignućem Drugog svjetskog rata. Mali magnetron provrta (vrsta radio osigurača) značajno smanjuje veličinu radarske kapsule, stvarajući radarsku zraku s valnom duljinom dovoljnom za otkrivanje podmornica i dovoljno malom da poveže cijelu jedinicu s jednom pratnjom.
U prošlosti su mračne noći bile paravan za napade podmornica, ali sada vlak opremljen radarom može otkriti neprijateljske brodove u bilo kojem trenutku i protunapad prije nego što podmornice ispaljuju torpeda.
13. svibnja 2020. izvadak iz vodiča pomorskog muzeja Queensland, drugo izdanje
De basiseenheid van de radarantenne was de 274AA, die in 1944 werd geproduceerd.
Dit model verving de type 271 radarantenne die op HMAS Diamantina was geïnstalleerd.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog was HMAS Dymentina uitgerust met twee radars: een type 271 grondzoekradar en een type 286Q luchtzoekradar. Beide bieden een vroegtijdige waarschuwing aan de bemanning en naderende vliegtuigen, en de oppervlaktezoekradar helpt ook bij het navigeren door de wateren van het eiland. De grondradar heeft een bereik van 7 knopen (ongeveer 11 km).
Omdat de 271-antenne handmatig draait, krijgt de operator een contactpaneel door de richting te controleren waarin de antenne is gericht. Omdat de 274-antenne elektrisch draait, kan de operator een contacteffect krijgen van de ontvangen metingen.
De ontwikkeling van de radar van het type 271 wordt beschouwd als de belangrijkste technische prestatie van de Tweede Wereldoorlog. Een kleine magnetronboring (een soort radiozekering) verkleint de grootte van de radarcapsule aanzienlijk, waardoor een radarstraal ontstaat met een golflengte die voldoende is om onderzeeërs te detecteren en klein genoeg om de hele eenheid op een enkele escorte aan te sluiten.
In het verleden waren donkere nachten een dekmantel voor onderzeebootaanvallen, maar nu kan een met radar uitgeruste trein op elk moment vijandelijke schepen detecteren en een tegenaanval uitvoeren voordat onderzeeërs torpedo’s afvuren.
13 mei 2020 uittreksel uit de Queensland Maritime Museum Guide, tweede editie
L’unité de base de l’antenne radar était le 274AA, qui a été produit en 1944.
Ce modèle a remplacé l’antenne radar de type 271 installée sur le HMAS Diamantina.
Pendant la Seconde Guerre mondiale, le HMAS Dymentina était équipé de deux radars : un radar de recherche au sol de type 271 et un radar de recherche aérienne de type 286Q. Les deux fournissent une alerte précoce à l’équipage et aux aéronefs en approche, et le radar de recherche de surface aide également à naviguer dans les eaux de l’île. Le géoradar a une portée de 7 nœuds (environ 11 km).
Étant donné que l’antenne 271 tourne manuellement, l’opérateur obtient un panneau de contact en vérifiant la direction de l’antenne. Comme l’antenne 274 tourne électriquement, l’opérateur peut obtenir un effet de contact à partir des lectures reçues.
Le développement du radar Type 271 est considéré comme la réalisation technique la plus importante de la Seconde Guerre mondiale. Un petit alésage micro-ondes (un type de fusible radio) réduit considérablement la taille de la capsule radar, créant un faisceau radar d’une longueur d’onde suffisante pour détecter les sous-marins et suffisamment petit pour relier l’ensemble de l’unité à une seule escorte.
Dans le passé, les nuits sombres servaient de couverture aux attaques de sous-marins, mais aujourd’hui, un train équipé d’un radar peut détecter les navires ennemis à tout moment et contre-attaquer avant que les sous-marins ne tirent des torpilles.
13 mai 2020 extrait du Queensland Maritime Museum Guide, deuxième édition
Die Grundeinheit der Radarantenne war die 274AA, die 1944 produziert wurde.
Dieses Modell ersetzte die auf der HMAS Diamantina installierte Radarantenne vom Typ 271.
Während des Zweiten Weltkriegs war die HMAS Dymentina mit zwei Radargeräten ausgestattet: einem Bodensuchradar vom Typ 271 und einem Luftsuchradar vom Typ 286Q. Beide warnen die sich nähernde Besatzung und die Flugzeuge frühzeitig, und das Suchradar an der Oberfläche hilft auch bei der Navigation in den Gewässern der Insel. Das Bodenradar hat eine Reichweite von 7 Knoten (ca. 11 km).
Da sich die Antenne 271 manuell dreht, erhält der Bediener ein Kontaktfeld, indem er die Richtung der Antenne überprüft. Da sich die Antenne 274 elektrisch dreht, kann der Bediener aus den empfangenen Messwerten einen Kontakteffekt erzielen.
Die Entwicklung des Radartyps 271 gilt als wichtigste technische Errungenschaft des Zweiten Weltkriegs. Eine kleine Mikrowellenbohrung (eine Art Funksicherung) reduziert die Größe der Radarkapsel erheblich und erzeugt einen Radarstrahl mit ausreichender Wellenlänge, um U-Boote aufzuspüren, und klein genug, um die gesamte Einheit mit einer einzigen Eskorte zu verbinden.
Früher dienten dunkle Nächte als Tarnung für U-Boot-Angriffe, heute kann ein mit Radar ausgestatteter Zug feindliche Schiffe jederzeit aufspüren und zum Gegenangriff übergehen, bevor die U-Boote Torpedos abfeuern.
13. Mai 2020 aus dem Queensland Maritime Museum Guide, zweite Auflage
Η βασική μονάδα της κεραίας ραντάρ ήταν η 274AA, η οποία παρήχθη το 1944.
Αυτό το μοντέλο αντικατέστησε την κεραία ραντάρ Type 271 που ήταν εγκατεστημένη στο HMAS Diamantina.
Κατά τη διάρκεια του Β ‘Παγκοσμίου Πολέμου, το HMAS Dymentina εξοπλίστηκε με δύο ραντάρ: ένα ραντάρ αναζήτησης εδάφους Type 271 και ένα ραντάρ εναέριας αναζήτησης Type 286Q. Και τα δύο δίνουν έγκαιρη προειδοποίηση στο πλήρωμα και το αεροσκάφος που πλησιάζει, ενώ το ραντάρ αναζήτησης στην επιφάνεια βοηθά επίσης στην πλοήγηση στα ύδατα του νησιού. Το ραντάρ διείσδυσης εδάφους έχει εμβέλεια 7 κόμβων (περίπου 11 χλμ.).
Δεδομένου ότι η κεραία 271 περιστρέφεται χειροκίνητα, ο χειριστής αποκτά ένα πεδίο επαφής ελέγχοντας την κατεύθυνση της κεραίας. Δεδομένου ότι η κεραία 274 περιστρέφεται ηλεκτρικά, ο χειριστής μπορεί να επιτύχει ένα αποτέλεσμα επαφής από τις ληφθείσες μετρήσεις.
Η ανάπτυξη του τύπου ραντάρ 271 θεωρείται το σημαντικότερο τεχνικό επίτευγμα του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Μια μικρή οπή μικροκυμάτων (ένας τύπος ασφάλειας ραδιοφώνου) μειώνει σημαντικά το μέγεθος της κάψουλας ραντάρ, δημιουργώντας μια δέσμη ραντάρ με επαρκές μήκος κύματος για την ανίχνευση υποβρυχίων και αρκετά μικρή για να συνδέσει ολόκληρη τη μονάδα με μία μόνο συνοδεία.
Στο παρελθόν, οι σκοτεινές νύχτες χρησίμευαν ως καμουφλάζ για υποβρύχιες επιθέσεις, αλλά σήμερα μια διμοιρία εξοπλισμένη με ραντάρ μπορεί να ανιχνεύσει εχθρικά πλοία ανά πάσα στιγμή και να αντεπιτεθεί πριν τα υποβρύχια εκτοξεύσουν τορπίλες.
13 Μαΐου 2020 από τον οδηγό του Ναυτικού Μουσείου του Κουίνσλαντ, δεύτερη έκδοση
L’unità di base dell’antenna radar era la 274AA, prodotta nel 1944.
Questo modello sostituì l’antenna radar Type 271 installata sulla HMAS Diamantina.
Durante la seconda guerra mondiale, la HMAS Dymentina fu equipaggiata con due radar: un radar di ricerca terrestre Type 271 e un radar di ricerca aerea Type 286Q. Entrambi danno un allarme tempestivo all’equipaggio e all’aereo in avvicinamento, mentre il radar di ricerca in superficie aiuta anche a navigare nelle acque dell’isola. Il radar a penetrazione terrestre ha una portata di 7 nodi (circa 11 km).
Poiché l’antenna 271 ruota manualmente, l’operatore ottiene un campo di contatto controllando la direzione dell’antenna. Poiché l’antenna 274 ruota elettricamente, l’operatore può ottenere un risultato di contatto dalle misurazioni ottenute.
Lo sviluppo del tipo di radar 271 è considerato il risultato tecnico più importante della seconda guerra mondiale. Un piccolo foro per le microonde (un tipo di fusibile radio) riduce significativamente le dimensioni della capsula radar, creando un raggio radar con una lunghezza d’onda sufficiente per rilevare i sottomarini e abbastanza piccolo da collegare l’intera unità a un singolo convoglio.
In passato, le notti buie servivano come camuffamento per gli attacchi subacquei, ma oggi un plotone dotato di radar può rilevare le navi nemiche in qualsiasi momento e contrattaccare prima che i sottomarini lancino i siluri.
13 maggio 2020 da The Queensland Maritime Museum Guide, seconda edizione
A unidade base da antena de radar foi a 274AA, produzida em 1944.
Este modelo substituiu a antena de radar Tipo 271 instalada no HMAS Diamantina.
Durante a Segunda Guerra Mundial, o HMAS Dymentina foi equipado com dois radares: um radar de busca terrestre Tipo 271 e um radar de busca aérea Tipo 286Q. Ambos dão um aviso antecipado à tripulação e à aeronave que se aproxima, enquanto o radar de busca de superfície também ajuda a navegar nas águas da ilha. O radar de penetração no solo tem um alcance de 7 nós (cerca de 11 km).
Como a antena 271 gira manualmente, o operador consegue um campo de contato controlando a direção da antena. Como a antena 274 gira eletricamente, o operador pode obter um resultado de contato a partir das medições obtidas.
O desenvolvimento do tipo de radar 271 é considerado a conquista técnica mais importante da Segunda Guerra Mundial. Um pequeno orifício de micro-ondas (um tipo de fusível de rádio) reduz significativamente o tamanho da cápsula de radar, criando um feixe de radar com um comprimento de onda longo o suficiente para detectar submarinos e pequeno o suficiente para conectar toda a unidade a um único comboio.
No passado, noites escuras serviam de camuflagem para ataques subaquáticos, mas hoje um pelotão equipado com radar pode detectar navios inimigos a qualquer momento e contra-atacar antes que os submarinos lancem torpedos.
13 de maio de 2020 por The Queensland Maritime Museum Guide, segunda edição
La unidad base de la antena de radar era el 274AA, producido en 1944.
Este modelo sustituyó a la antena de radar Tipo 271 instalada en el HMAS Diamantina.
Durante la Segunda Guerra Mundial, el HMAS Dymentina fue equipado con dos radares: un radar de búsqueda terrestre Tipo 271 y un radar de búsqueda aérea Tipo 286Q. Ambos dan una alerta temprana a la tripulación y a la aeronave que se aproxima, mientras que el radar de búsqueda de superficie también ayuda a navegar por las aguas de la isla. El radar de penetración terrestre tiene un alcance de 7 nudos (unos 11 km).
Debido a que la antena 271 gira manualmente, el operador logra un campo de contacto controlando la dirección de la antena. Debido a que la antena 274 gira eléctricamente, el operador puede obtener un resultado de contacto a partir de las mediciones obtenidas.
El desarrollo del tipo de radar 271 se considera el logro técnico más importante de la Segunda Guerra Mundial. Un pequeño orificio de microondas (un tipo de fusible de radio) reduce significativamente el tamaño de la cápsula de radar, creando un haz de radar con una longitud de onda lo suficientemente larga como para detectar submarinos y lo suficientemente pequeña como para conectar toda la unidad a un solo convoy.
En el pasado, las noches oscuras servían como camuflaje para los ataques submarinos, pero hoy en día un pelotón equipado con radar puede detectar barcos enemigos en cualquier momento y contraatacar antes de que los submarinos lancen torpedos.
13 de mayo de 2020 por la Guía del Museo Marítimo de Queensland, segunda edición